| Marcinkonys |
|
|
| Marcinkańce | przedwojenna polska nazwa stacji |
Początek funkcjonowania obiektu - rok 1861
PWŽD - Peterburgo - Warszawskaja Železnaja Doroga / Droga Żelazna Petersbursko - Warszawska
|
|
|
Stan aktualności zdjęć i większości opisów na stronie - rok 2019
|
Wysokość n.p.m. 120 m |
|
 | Budynek dworca w Marcinkańcach widziany od strony zachodniej z mocno zredukowanej równi stacyjnej. |
 | Ten sam budynek z bliska widziany z peronu 2. Obecny budynek pochodzi z początku XX wieku i stanowi jeden z najstarszych i najbardziej autentycznych obiektów tego typu w obecnych granicach Litwy. Tradycyjna, drewniana konstrukcja wpisuje się w lokalną architekturę Wileńszczyzny. |
 | Peronas 2 i spojrzenie w kierunku północno - wschodnim. Po prawej równie stylowy co budynek dworca stacyjny szalet. Nie wiem czy jest używany ale z tego miejsca prezentuje się całkiem atrakcyjnie. Prawie tak samo jak słynna toaleta Trzaskowskiego w Parku Skaryszewskim w Warszawie. Fakt - nie jest tak nowoczesny ale powstał w innym stuleciu :) |
 | Nieco dalej mamy jeszcze rampę towarową i stacyjny magazyn. On także nie robi wrażenia totalnej demolki i zaniedbania tak znanego z wielu polskich stacji. |
 | Na wysokości rampy zaczyna się towarowa część stacji licząca dwa tory boczne z czego jeden jest zamknięty. Ujęcie w kierunku północno - wschodnim czyli wyjazd do Oran i Wilna. |
 | Ujęcie odwrotne - ogólne spojrzenie na stację zza ręcznego napędu zwrotnicowego nr 19. Innych (w sensie ręcznych) tu nie ma bo i po co ? |
 | Budynek dworca widziany od strony wjazdu z Wilna. |
 | Koniec czynnego fragmentu Kolei Petersbursko - Warszawskiej na obecnym terytorium Litwy. Dalej od roku 2001 nic już nie jeździ i raczej nie spodziewam się tego żeby jeździć zaczęło. Podział geopolityczno - administracyjny tej okolicy (nie wszyscy patrzą tu na siebie z sympatią) zrobił swoje i w dwóch miejscach bezsensownie przeciął dawną, bardzo ważną magistralę kolejową. Natomiast w drugą stronę - czyli do Wilna odjeżdżają z Marcinkańców dwa pociągi pasażerskie dziennie. Na ogół są to czteroosiowe szynobusy PESA 620M produkcji polskiej. |
 | Dwa wygaszone semafory wyjazdowe N2 i N1 w stronę Senové. Dodatkowo mamy tu jeszcze litewski odpowiednik tarczy zatrzymania D1 na torze 2. Lokomotywą więc sobie tu nie pomanewrujemy. |
 | Budynek dworca od strony umownie pojętego podjazdu. Dawna, jeszcze polska historia stacji Marcinkańce to także kolejka wąskotorowa do Żubrowa. Jej zakończenie tutaj znajdowało się po drugiej stronie budynku dworca kolei magistralnej. Z uwagi na upływ czasu po marcinkanieckiej kolejce w terenie nie ma już oczywiście żadnego śladu. |
 | Spojrzenie na stację od strony południowo - zachodniej z nieczynnego przejazdu kolejowego na szosie nr 5003. Stacyjny tor 2 jest przedłużeniem drugiego, zlikwidowanego toru szlakowego od strony Senové. Przed wojną byłby to tor nr 1 ponieważ wtedy kilometraż linii zaczynał się na dworcu Warszawa Wileńska. |
 | Wygaszony semafor wjazdowy L od strony Sanowa. Linia kolejowa z tamtego kierunku jest tak bardzo nieczynna że zupełnie nie przejmowano się nią montując bariery ochronne po bokach szosy. Taki lokalny koloryt... |
 | Semaforek krajoznawczo - graniczny
Okolice miejscowości Kabeliai i przecięcie szosy nr 5003 z nieczynną w tym miejscu linią kolejową Grodno - Wilno. Ujęcie na północny - wschód w kierunku stacji Marcinkonys. W czasach ZSRS linia ta miała zasadniczo większe znaczenie niż dzisiaj i była dwutorowa. Szutrowa droga równoległa do toru to oczywiście pozostałość po drugim torze. Natomiast dwudziestoleciu międzywojennym był to jeden z najszybszych odcinków na sieci PKP i prowadzono tutaj próby techniczne nowych typów parowozów - m.in. pospiesznych maszyn Pt-31 i Pm-36. |
 | Ujęcie w stronę przeciwną - tor podążający w kierunku Senové i granicy LT/BY. Do samego Sanowa nie dojechaliśmy (a miałem taki plan) ponieważ zupełnie znikąd pojawił się tu garb w postaci podejrzliwie łypiącego na nas patrolu litewskiej SG. Nie wyglądali na zgrywusów. Na myśl o tym że miałbym się im spowiadać w tutejszym języku plan trafił do kosza. |
| Dzieje szlaku Grodno - Orany - Wilno są przykładem tego, jak bardzo przewrotne i nieprzewidywalne mogą być wyroki historii. Przed wojną linia ta była magistralą o zasadniczym wręcz znaczeniu dla Polski - stanowiła fragment najważniejszego połączenia pomiędzy Warszawą a Wilnem i przejeżdżały tędy dziesiątki pociągów dziennie. Gdyby nie ostatnia wojna i jej konsekwencje, dziś zapewne byłaby to nowoczesna, zelektryfikowana linia kolejowa przystosowana do prędkości 200 km/godz i mknęłyby tędy szybkie składy PKP IC. Stało się jednak inaczej. Powojenne przesunięcie Polski na zachód, pół wieku trwania tutaj krainy wszystkiego najlepszego czyli ZSRS, wyludnienie tych terenów a na koniec pojawienie się w najbliższej okolicy kilku granic państwowych sprawiły, że dawna magistrala stała się zagubioną wśród lasów, mało wykorzystywaną linią o co najwyżej lokalnym lub zgoła żadnym znaczeniu. Na postawione w tym miejscu pytanie - co dalej odpowiedź może być tylko jedna. Linia kolejowa biegnąca przygranicznymi opłotkami Białorusi i Litwy przynajmniej na razie wyczerpała swoje potencjalne możliwości i obecnie nie widzę żadnego powodu (znowu geopolityka) by miało się to zmienić. |
Linki zewnętrzne
-
Stacja Marcinkonys ❋
Atlas Kolejowy Polski
-
Cabride in LG DR1AMv-283 on Marcinkonys (Marcinkańce) - Varéna (Orany) - Vilnius (Wilno) ❋ You Tube
-
Granica LT / BY w Senové ❋ You Tube
|
 |
|
Kabeliai
Po wybiciu się na niepodległość krajów bałtyckich i po rozpadzie ZSRS kursowanie dalekobieżnych (w tym międzynarodowych) pociągów pasażerskich postsowieckim fragmentem dawnej Kolei Petersbursko - Warszawskiej stało się mocno problematyczne. Najsłynniejszy, jeżdżący tędy nieprzerwanie od roku 1972 firmiennyj z Berlina i Warszawy do Leningradu (od roku 1991 do Petersburga) musiał pod koniec swojej historii przekraczać pomiędzy Białymstokiem a Pskowem 4 kolejne granice państwowe: PL/BY, BY/LT, LT/LV i LV/RU.
Z międzynarodowego RJ pociągów z roku 1997 wynika że litewski punkt graniczny z Białorusią nie został zorganizowany w Senové a pojawił się tutaj - 2,5 km dalej od granicy pośrodku leśnej głuszy. Dlaczego akurat tutaj ? Dziś już nic tędy nie jeździ a po punkcie granicznym pozostała betonowa pakamera.
|
| | |
 |
|
Senové
Ostatni przystanek pasażerski pomiędzy Wilnem i Grodnem po stronie litewskiej. Jest nieczynny od roku 2001 - wówczas odcinek z Senovė do Marcinkonys został zamknięty dla ruchu kolejowego. Natomiast samej chatki na peronie spełniającej rolę poczekalni chyba już nie ma. Ujęcie w stronę granicy z Białorusią - stąd mamy do niej niecały kilometr.
|
| | |
 |
|
Granica LT/BY
Tor kolejowy na granicy jest od lat przerwany. Pierwszy przystanek po stronie białoruskiej - Uzberež jest odległy stąd o niecały kilometr i można sobie z niego pojechać 4 razy na dobę do Grodna. O ile wcześniej nadłożymy do niego 40 km przez najbliższe w okolicy drogowe przejście graniczne w Latežeris. Reasumując - pociągiem do Porzecza mamy stąd (przynajmniej teoretycznie) 9 km, do Grodna 41 km a do Kuźnicy Białostockiej 67 km.
źródło Internet - do wszystkich trzech powyższych grafik serwis nie posiada praw autorskich.
|
|
|
 "min 830 1.jpg")
 "min 830 2.jpg")
 "min 830 3.jpg")
 "min 830 4.jpg")
 "min 830 5.jpg")
 "min 830 6.jpg")
 "min 830 7.jpg")
 "min 830 8.jpg")
 "min 830 9.jpg")
 "min 830 10.jpg")
 "min 830 11.jpg")
 "min 830 12.jpg")
 "min 830 13.jpg")
 "min 830 14.jpg")
